Büyük savaş sırasında, gün doğumunda...
Evet! İşte böyle! Vur onu!
Bitir şunun işini! Yan taraftan saldır!
Göster şuna gününü! Çabuk!
Yeniden dene aptal! Yan taraftan saldırsana!
Hadi, göster şuna gününü!
Tam 3 yıldır, 16. Bavyera alayında çamura, soğuğa ve açlığa katlandım,
vatanım için her türlü zorluğa göğüs gerdim,
ama bu gayet zor oldu sevgili Onbaşı Hitler.
Biliyorum. Bu konuda çok haklısınız Üsteğmen Rosenblum.
Ama bu süre zarfında, Onbaşı Hitler...
seninle uğraşmak, üzerine tuz biber ekti, anlıyor musun?
Rosenblum! Seni aşağılık herif!
Adolf, baksana!
Yüzbaşı Kavalier! K ile yazılıyor değil mi? Tıpkı kaput gibi.
Hayır, S ile yazılıyor tıpkı sersem gibi.
O küçük siyah haçı silmeniz gerekecek.
Ve gelip uçağıma güzel bir mavi-kırmızı-beyaz kokart konduracaksınız.
Ne yani, zaferimi kaydetmemeli miyim?
- Ama asıl ben sizi yendim. - Bu yenilmiş bir uçak değil ki.
Bizimki gayet iyi durumda.
Tamam belki inerken pek dikkat etmedim ama hepsi bu.
Motoruna bir bakın.
Gayet iyi durumda. Ben de tam formundayım.
Öte yandan kendine bir bak. Kanadın yok, kolun kırılmış.
Sen bir gazisin dostum. 5 dakikadan beri eski bir savaşçısın.
İşin bitti. Savaşın geri kalanını, hoş bir Fransız hemşirenin ittiği,
...şık bir sallanan sandalyede geçireceksin.
Bence sen de savaşı, seni götüreceğim
Satala gömüsünden kaçmaya çalışırken, bir çukurda bitireceksin.
- Bu bir şaka mı? - Yürü!
Boş yere yorulma, bekle. Ben sivilken boksördüm.
- Dövüşmeyi ret mi ediyorsun? - Peki, o zaman şöyle. Hadi başlayabiliriz.
Bekle!
Salak herifler!
Teşekkür ederim.
- Salak herifler. - Hiç bu kadar salağı bir arada görmedim.
20 yıl sonra... Ağustos 1936
Uzat kolunu! Uzat, uzat! Evet.
Seni iplere sıkıştırmasına izin verme.
Aparkat!
Sence başaracak mı?
Hala solunu bekliyoruz, Michelot.
İşi bitmek üzere evlat, dayan. Sonu geldi.
- Özür dilerim. - Geri zekalı!
- Neden gülüyorsun ki? - Endişeli değilim de, ondan.
Gülüyorum çünkü daha iyi olduğunu biliyorum. Onun işi bitti, inan.
Hadi yürü! Olimpiyat oyunlarını düşün.
3. Raunt.
1... 2... 3... 4... 5... 6... 7... 8... 9... 10 Nakavt!
Kazanan boksör Michelot!
- Hasılat ne kadar? - 120 tabak. Konukları dahil etmiyorum.
Mükemmel!
- Gel seni bir öpeyim. - Zenci fena vuruyordu değil mi?
Onu temizlemek kolay iş değildi. Özellikle de yerden.
Yere düşmedi neredeyse yapıştı beyler, değil mi?
Biri kaldırmaya kalksaydı, hop... bütün organları...
Çok özür dilerim!
- Bilerek yapmıyorsunuz değil mi? - Elbette hayır. Demek istediğim yani...
Gördünüz mü ne oldu?
- Biraz daha şarap? - Yabancı delegasyon şerefine içiyorum.
Berlin olimpiyat oyunlarına katılmayı reddettiler.
Gelecek hafta şansölye Hitler'in karşısına çıkıp Nazi selamı vermeyecek
o cesur atletlerin şerefine içelim dostlarım. Bu büyük bir başarı.
Pek iyi duyamadım, sen mi konuşuyordun?
Ben mi? Tabii ki hayır. Ben bir şey söylemedim.
- Hem o Nazi selamı değil. - O Romalı selamı!
Beyler! Bir kadının provokasyonuna kapılmayalım.
Ve Fransa'ya madalyayla dönelim, önemli olan da bu.
Bu arada Lucien, boksörlerim ve ben Hitler'in karşısına Nazi selamıyla çıkmayız tamam mı?
Yine başlamayalım Joe. Sen işini yap, sporu politikayla karıştırma tamam mı?
Hitler bunu yapmıyor mu?
Hayır Lucien, çok üzgünüm ama aslında Olimpiyat Komitesi olarak oyunların
Olimpiyat kurallarına karşı olan bir rejimde düzenlenmesine karşı çıkmalıydınız.
Ama Berlin'e herkes gidiyor. Alman takımlarında Yahudi atletler bile var.
427'de 2. Boks takımında hiç yok.
Ne o, Yahudi çenesi kırmak mı istiyorsun?
Neyse oyunları unutalım artık. Buraya Michelot için geldik, zaferine içelim!
Alo Pierre? Benim Gabby.
İyi ki aradın tatlım, harika bir haberim var.
Bobles'den cevap geldi, Hitler röportaja evet demiş. 3 gün sonra Berlin'desin.
- Bu harika! - Ya bu akşam? İşler nasıl gitti?
İnan bana bu haber çok ilgi çekecek. Söyleyeceklerim seni de şaşırtacak.
- Herkes gazeteyi kapışacak. - Dinliyorum güzelim.
Pekala, yazdırıyorum. Başlık: Olimpiyat oyunları, ufukta skandal görünüyor!
Baylar! Fotoğraf için yerlerinizi alın lütfen.
Artık kimse kımıldamıyor. Gülümseyin!
Küçüklere limonata ve nar şurubu.
Bayım, bir imzanızı alabilir miyim?
- Senin adın ne? - Simon.
Arkadaşım Simon imzanızı istiyor. Hadi başla.
- Kaç yaşındasın? - 10 efendim.
Hey Joe! Şunu gördün mü?
Joe Cavalier, Fransa takımının ünlü antrenörü, olay çıkaracağa benziyor.
Fransız sporcular, şansölye Hitler'in karşısına elleri havada çıkmayacaklar mı?
Dilediğini düşün Joe, ama basına böyle açıklamalar yapamazsın.
Sen yıldız olacaksın diye, Berlin'de domateslerle karşılanmaya niyetim yok.
Bilmiyorum, tanımıyorum. Gazeteciyi hiç görmedim.
- Ama kendisi oldukça iyi bilgi almış. - Defol başımdan Lucien.
- Aksi halde sadece domates yemeyeceksin. - Peki, tamam. Sen bilirsin.
- Bu G.B.'yi tanıyor musunuz? - Hayır, tanımıyoruz.
Onu elime bir geçirecek olursam...
Uydurma bir haber. Gazeteci yine rüyasında görmüş olmalı.
Bence onu okumamalısınız. İçki ısmarlayayım mı?
- Hayır, teşekkür ederim. - Berlin'e gidiyorsunuz değil mi?
- Evet. - Olimpiyatlar için.
- Tam olarak değil. - Bir erkek için mi?
- Anlamadım. - Bir erkekle mi buluşacaksınız?
- Evet. - Yakışıklı mı?
- Fena sayılmaz. - İri yarı mı?
Öyle tanımlayamam. Bence çok karizmatik, çok istekli, saldırgan ama iriyarı sayılmaz.
- Fransız mı Alman mı? - Bu bir sorguya dönüşüyor gibi. Alman.
- O zaman sarışındır. - Esmer ve bir de bıyığı var.
- Olamaz. - Bildiniz.
- Aptalca sorular sormamayı öğrenirim. - Bu bir iş görüşmesi.
- Ve söz konusu adam, hiç tipim değil. - Peki sizin tipiniz nasıl?
Sakar erkekleri severim. İriyarı, güçlü,
gözleri açık renk, dudakları büyük, burnu da kıvrımlı.
- Kırık. - Ağzı da biraz...
- Büyük mü? - Ayrıca kendinden emin ve kompleksi olmalı.
- Ben kompleksli değilim. - Üstünlük kompleksiniz var.
- Ya siz? Sizin tipiniz nedir? - Aslında ben...
- Senin burada ne işin var? - Ben sizin imzanızı istiyorum.
Şimdi olmaz ufaklık, daha sonra.
O zaman bu akşam Berlin'de, Ressi pastanesinde,
Roof Garden'da ya da Cirot'da, göl kıyısında?
Trende saçma sapan haberler okuyorum,
pek kibar olmayan yabancılarla sohbet ediyorum,
Ama iş ciddiye bindiğinde, kiminle masaya oturduğuma çok dikkat ediyorum.
Yatağa girdiğime de öyle. İyi akşamlar. Hoşça kalın.
- Baksana, Alveiz'i hatırlarsın, tüy siklette. - Evet.
- Galiba Cumhuriyetçilere katılmış. - İnanmıyorum.
- Joe geliyor, sigaralar! - Tamam, hadi.
Sigara yok demedim mi? Sizi 5 dakika bırakmaya gelmiyor.
Sen de pencereyi kapa, üşütmeni istemiyorum.
- Bayım. - Yine mi sen? Ne istiyorsun?
- Worly Toffen. Onu tanır mıydınız? - Evet.
- Şahsen değil. Bunu neden soruyorsun? - Ya Bokkel?
- Ve Von Vetmann. - Evet, o benim arkadaşımdır.
Ver şu defteri de imzalayayım.
Pasaport lütfen.
- Bu benim uçağım. Bunu nereden buldun? - Çikolata tabletinden çıktı.
Bakın, şu da sizin fotoğrafınız, gördünüz mü? Üniforma size çok yakışıyor.
- Şurayı, tam altını imzalayın. - Simon. Sen Fransız mısın?
Almanım. Ama güneyde kuzenlerim var.
Her sene temmuzda tatile oraya giderim.
Baksanıza, ben de olimpiyatlara gidebilir miyim?
- Bilet almama yardım eder misiniz? - Pasaportunuz lütfen.
Vongesser, Vong. Bir de Navar var. Onun da işi çabuk bitti.
- Yahudi misin? - Evet.
Lütfen dikkat! Yolcularımızın dikkatine!
Paris'ten gelen Doğu Ekspresi garımıza girmiş bulunmaktadır.
Lütfen geri çekilin ve yolculara müsaade edin.
Atletler, hemen otobüse binsin lütfen!
- Ne kadar hoş. - Burası bir garnizona benziyor.
Rochten Luis, halter. Güreşçi. Michelot, boksör. Hadi biraz acele edin baylar.
Long de Terese, yüzmeden. Galet Biggy, bisiklet.
Siz binin, otelde görüşürüz.
- Hadi uzatmayın, sizi götüreyim. - Hayır.
Çok naziksiniz ama beni almaya gelecekler. Gerçi o hala burada.
- Galiba zavallıyı unuttular. - Ben onu alamam.
- Boksörlerimle kalmak zorundayım. - Az önce beni bırakabiliyordunuz ama.
- Fraulein Bercours? - Evet.
Aracım geldi. Ben gidiyorum. Ufaklık için teşekkür ederim.
- Senin ailen nerede? - Onlar öldü.
- Nasıl? Ne zaman? - Ben 2 yaşındayken.
Güzel. Demek istediğim, bunca zaman sana bakan birileri olmalı ama.
Büyükannemler. Onlarla kalıyorum. Vichenburg caddesi, 5 numara.
- Ne oldu? - Beni almaya gelmediler.
Biraz daha beklersen, mutlaka gelirler. Bak, ben meşgulüm.
- Şu Vichenburg caddesi uzakta mı? - Yürüyerek gitmek için çok uzak.
Peki, hadi gel. Gidiyoruz.
Şurası, sokağın sonu. Işıkları yanan dükkan. Orası büyükbabamın kitapçısı.
- Baksana içerisi bayağı kalabalık. - Korkuyorum. Onlar polis.
Duralım.
- Ne kadar tuttu? - 2,40 Beyefendi.
Sen burada kalıyorsun ve hiç kıpırdamıyorsun.
Thomas Mann'ın "Sihirli Dağ"ı. Ne kadar?
Yasaklı. Almanya'da bu kitap okunamaz.
- Ya Zola? O da mı burada yasaklı? - Evet. Zola, o da bir yasaklı.
- Brecht? - Yasaklı!
- Hemingway? - Yasaklı!
- Freud? - Yasaklı!
- Hitler? - Yasaklı!
Hayır! O "Kavgam" kitabıydı! Bu "Kavgam" kitabıydı.
Yahudi mi siz? Yahudi gibi duruyor siz!
- Şu cümleleri tersinden kuruyorsunuz. - Ne?
Yahudi gibi duruyor siz, denmez. Yahudi gibi duruyorsunuz, denir.
Şöyle dersem, aptal gibi görünüyor siz. Bu pek doğru olmaz.
Gerçektir ama doğru değildir.
Herr Komiser, hiçbir şey bulamadım.
Hemen merkeze telefon edin.
Kağıtlarınız bakılacak. Çıkarın siz, bayım.
Canımı sıkıyor siz, acayip Herr Komiser.
Yakalayın!
Hemen yakalayın şu adamı!
Buraya gel, bir yere kaçamazsın.
- Hadi gel, Simon. - Simon, çabuk ol!
Herr Komiser! Adam pencereden atladı.
Adam kaçıyor!
Devriyelere haber verin! Yakalayın şunu!
- Herr Komiser! - Tamam geliyorum, aptal.
O serseriyi tutuklayın. Lanet olası aptallar!
Bakın işte orada! Hemen tutuklayın şu adamı.
Bu meşale Olimpia dağında yapıldı ve
3000 sporcu tarafından taşınarak, Atina'dan Berlin'e getirildi.
Budapeşte ve Viyana'yı geçti. 7 ülkede seyahat etti.
Tut şunu. Güzel.
Schnell! Hadi schnell'sene be adam. Yürü!
- Bir anda kartal gibi üzerimize atıldı... - Herr Komutan!
...ve bizleri yere yıktı. - Bakın burada ne buldum.
George Cavalier, Fransız boks takımı.
Sizi Münih'ten alıp, Bergoff'a götüreceğiz.
Şansölye Hitler'e Berchtekamp'taki evinde olmaktan mutluluk duyacağımı bildirin.
Fotoğraf çekebilir miyim?
Görüşmeden önce, Dr. Goebels sizinle bir görüşme yapmak istiyor efendim.
Orada her şey konuşulacak ve Führer'e sormanıza izin verilecek
soruların bir listesini alacaksınız.
Siz nasıl isterseniz. Ne zaman görüşebiliriz?
Hemen şimdi. Sayın Bakan sizi bekliyor.
Özel bir salon ayırttılar.
- Özel bir salon mu? - Rahatça konuşabilmeniz için.
Aslında bunu düşünememiştim ve yemek için bir randevu vermiştim.
Bu beyle.
Sevgili dostum, yemek randevumuzu unuttuğunuzu sanıyordum.
Bay Cavalier, boks takımımızın antrenörüdür.
Bay Hammell, Bay Steiner.
Ama buna inanmıyorum canım, siz hazır değilsiniz.
Size kıyafetimi açıklayayım beyler, bu çok eski bir Fransız geleneğidir.
Geceyi bir kadınla geçireceksek, biz Fransız erkekleri,
her zaman sonunda dolapta bu halde oluruz da,
bu yüzden vakit kaybetmeyeyim diye, yemekten önce ben böyle giyindim.
İşte! İyi akşamlar bayım. İyi akşamlar bayım.
- Gabriel? - Evet?
- Sizi çok ama çok istiyorum. - Anahtarım lütfen, 212 numara.
- Çantanı getirmiştim. - Sen nasıl geldin?
- Onlarla. Dışarıdalar. - Onlar da kim?
Büyükbabam, büyükannem, Sara hala, Lazar amca
Rebecca yenge ve bir de Mois amca.
- Peki ne yapacaksınız? - Evimize döneceğiz. Artık çoktan gitmiş olmalılar.
Siz deli misiniz? Bunların hepsi deli. Bekle sizinkilere iki çift lafım olacak.
- Bir dakika bekler misin? - Hayır.
Geç oldu, gidip yatacağım. Yarın görüşürüz.
Joe Cavalier. Bunu odama çıkarırsınız.
Hadi gel bakalım.
Lütfen, dur biraz. Dur, dur, tamam.
Savaş sırasında Adolf Hitler'in komutanıydım.
Gidip Führer'le konuşabilirim, şöyle derim ona...
Mein Führer, 1914'ü, beni hatırlayın!
Lazar, benim küçük oğlum, bir psikiyatr. Ona göre Hitler şeymiş, neydi Lazar?
Depresif eğilimleri olan bir siklotimin.
- Bir ne? - Bir sersem.
Geliyorum! Ne vardı?
- 2 yatağın var mı? - Evet neden?
Madam Rosenblum, Mösyö...
Şuraya yerleşin. Biraz sıkışık olacak ama...
- Joe, ya ben? - Sen mi? Emile'e doğru sokulursun.
- Hadi kenara kay. - 1 saniye.
- Yetmedi mi? - İyi geceler çocuklar.
- Kim o? Ne var? - Benim Joe. Aç şunu.
- Ne istiyorsun? - Çık şuradan. Hadi, içeri girin.
- Teşekkür ederiz. Tanrı sizi korusun. - Hadi, size de iyi geceler.
Senin neyin var? Kafayı mı üşüttün Joe?
Bırak da açıklayayım. Bu bir ölüm-kalım meselesi tamam mı?
- Bu sevgili Rosenblum'un ailesi. - Sevgili Rosenblum umurumda bile değil.
- Hem sevgili Rosenblum kim oluyor? - İşte bu.
Merhaba kızlar!
- Bakın bu akşam küçük bir sorunumuz var. - Bu bir ölüm-kalım meselesi.
Matmazel Bercours. Gabby?
Bu akşam savunmasız bir yetimi konuk edersiniz herhalde?
- Elbette. - Güzel. İyi akşamlar ufaklık.
Gidip Michelot'nun yanında kalacaksın, koridorun sonunda, hadi bakalım.
Affedersin.
Paris'ten telefonunuz var, Fraulein Bercours. Paris Midi gazetesinden.
Alo, Gabby? Alo. G.B.? Sen misin? Alo?
Seni ararım Pierre.
Evet, ben gazeteciyim. O makaleyi ben yazdım.
Ama hiçbirini uydurmadım, yazım o gece masada konuşulanlara dayanıyordu.
O sadece bir arkadaş sohbetiydi.
Topluma açık bir yerde, yüksek sesle söylenince dinlenir.
Açıklamanız da hazırmış, bravo. Sahtekarlık konusunda bir numarasınız.
Yazık ki bu bir olimpiyat sporu değil, yoksa ülkenize altın madalya kazandırırdınız.
Odanızda daha rahat edersiniz.
O serseme gazetesini yedireceğime söz verdim.
Böyle söyledim çünkü erkek olduğundan emindim.
Hatta tipini bile hayal etmiştim. Şişman, son derece ukala, gözleri çakmak çakmak.
Ona gazetesini yedireceğime söz verdim, çünkü o lanet sözler işkembesine layıktı.
Beni bu zevkten mahrum bıraktınız.
Bu gece bana her şeyi yapabilirdiniz ama bir tek bunu kabul edemezdim.
Herr Cavalier lütfen.
Fazla Amerikan filmi seyretmişsiniz Bayan Rosenblum.
Evet, Amerika'ya gelince kızıma uğrarsınız, Brooklyn'dedir.
Siz Mois, beni iyi anladınız mı? Arabaya binin ve gaza basın.
Peki ya dükkan? Dükkanı boş bırakamayız, değil mi?
Artık dükkan falan yok Bay Rosenblum.
Sen çıldırdın mı? Bizi diskalifiye ettireceksin, Almanya'dan kapı dışarı edileceğiz.
Cavalier!
- Vay! - Vay canına!
- Arabayı getirdin mi? - Evet, önde duruyor.
- Anahtarlar da burada. - Şunu bir saniye tut.
Herr General. Herr Cavalier.
Birkaç sorum var size soracak benim, hakkında dün gece.
Dün gece mi? Dün gece bir şey mi oldu?
- Hadi gidelim! Hadi! - Çabuk, acele et! Hadi!
Dün geceyle ilgili hiçbir şey bilmiyor çünkü benimle birlikteydi bayım.
Generalim, Bay Cavalier sizinle değildi. Benim adamlarımı dövdü.
Bakın, beni iyi dinleyin Bay Cavalier. Sizin ülkeniz Fransa'da işler nasıldır bilmiyorum...
ama Almanya'da başınıza buyruk hareket edemezsiniz. Buna müsaade etmeyiz.
Hadi çabuk gidelim! Gidelim buradan!
Dikkatli olun Herr Cavalier. Almanya'da General Von Beckmann tek otorite değildir.
Gestapo diye bir şey vardır. Evet. Hadi gel Otto!
Şu sizin polisler tam pislikler, ne diyorsunuz Herr General?
Joe, bu insanları tanımıyorsun. Onlar çok tehlikeli.
- Senin için. Hatta benim için bile. - Senin için mi? Lütfen saçmalama.
Al küçük dostum sana bir hediyem olsun.
Kendine bir bak. Mavi gözlü, saf Ariane kanı taşıyan bir adam.
Yani Almanya için bir reklam gibisin. Ayrıca eski Almanya'nın büyük bir kahramanısın.
- Sen bir efsanesin, Herr General. - Artık hiç kimse güvende değil.
- Bir kahve lütfen. - Burada neler oluyor Günter?
- Almanya'da neler oluyor? - Çok mutsuzum Joe.
Onlar her yerde. Herkesi gözetliyorlar, sanatçılarımızı bile.
Ve bir ülkede sanatçılar bile kontrol ediliyorsa, bu kötüye işarettir.
- Kaç, gel. Paran var, Paris'e yerleş. - Ben Almanım, ülkemi terk etmek istemiyorum.
O deliyi alaşağı edin. Ne kadar deli olduğu ortada.
Onu sevmem. Benim için şeyi temsil ediyor... Sen nasıl derdin?
- Lağımı. - Evet, öyle. Ama güzel şeyler de yapıyor.
Herkesi tehdit eden bir ordu dışında, ne yapıyor bu adam peki?
O konuda başarılı oldu. Ayrıca Almanların yüzde 80'i...
yani 38 milyon seçmen ona oy verdi.
38 milyon kişi aynı tarafta diye bu aptallık olmuyor mu?
- Arabam nerede? - Rosenblumlar ödünç aldı.
- Kimler dedin? - Dostlarım.
- Sakıncası var mı? - Evet, sakıncası var.
- Yani Yahudileri umursamıyorsun? - Siz Fransızlar hep ders vermeye meraklıydınız.
Sizi temsil eden horoz gibisiniz. Hayvanların en aptalı ama en kibirlisidir.
- Ya kartallar? Onlar çok mu akıllı? - Hey Joe, geliyor musun?
Bir saniye! Bir araba için kavga edemeyiz.
48 saat sonra çalındığını haber verirsin, Avusturya'da bir dağ köyünde bulunur.
İşte oldu, hepsi bu! Birkaç insana iyilik etmiş oldun.
- Geliyor musun Joe? - Hayır, gelmiyorum.
- Nasıl? Açılışa gitmiyor musun? - Beni şu halde düşünsene.
Açılış töreni başladı! Asil, muhteşem, göz alıcı...
50 ülkenin 50 grubu, maraton kapısından stadyuma adım attı.
Ve işte Fransız ekibi! Çok başarılı bir tören gerçekleştiriyorlar.
Politik çalışma amatörleri, atletlerimizin kollarını bu şekilde kaldırmalarının
Hitler selamı olduğunu iddia edebilirler. Ama biz bu şekilde düşünmüyoruz.
Bize organizasyonun gücünü sergileyen bu yeni Almanya'da
nasıl dersler almak gerekiyor? Sporu kullanarak
gençliğin fiziksel gelişimine katkıda bulunmak olabilir mi?
Ve böylece, Berlin kentinde düzenlenen geleneksel
Olimpiyat Oyunları'nın açılışını ilan ediyorum!
Hepinize kutlu olsun!
Ve işte, ünlü barış güvercinleri de uçuruldu.
Şimdi de şahsen Führer tarafından emredilen top atışları gerçekleştirilecek.
Aradan geçen birkaç rekorlara imza atıldı.
Ama Ağustos ayının ilk Pazar gününün en ilginç olayı
Amerikalı siyah atlet Jesse Owens'ın gösterisi oldu.
100 metredeki derecesiyle ilgi topladı.
Stadyumda bulunanlara en ufak bir şekilde zorlanmadığını göstererek,
bu sabahki 12.seride 10,3 saniyelik bir derece çıkardı.
Hızlı! Hızlı! Daha hızlı koş!
Solunu uzatsana evlat! Önce onu uzat! İlk onu salla!
Sağın arkada kalsın! İplere sıkışma sakın! Çok güzel.
Solu çıkar, hemen arkasından sağ gelsin. Hadi vur! Mükemmel!
- Raunt! Evet? - Sol yumruk hala çok aşağıda.
Hadi Chris kaldır şu kolunu. Hadi Raymond, ders sırası sende!
Hadi başla! Sol! Sol! Hop! Sağ! Sol! Sol! Güzel.
Devam. İçerden salla. Hadi, kombine.
Sağını kaldır! Solu iyice uzat! Hadi kombine, kombine!
- Joe, yeter! - Moris!
- Evet? - Öğlen oldu, ben gidiyorum.
Saat 2'de mola, saat 4'de geliyorum ve eldivenleri takıyorsun.
- Pekala, nereye gidiyoruz? - Yakında öğrenirsin.
Zamanında böyle bir uçağın olsaydı, seni düşürmeye cesaret edemezdim.
Beni düşürdüğünü söylemeyi bırak, asıl ben seni düşürdüm.
Aynen 20 yıl öncesi gibi aptalsın. Demek ki daha o kadar yaşlanmadık.
- Senin uçak cidden harika. - Böyle söyleme, Hitler onu ateşe verecek.
Güzel olan her şeyi yasaklıyor. Brecht, Picasso, Chagall, Krischner...
Sevdiğim her şeyden nefret ediyor.
Bir kasabın zevkine sahip, ama Roma imparatoru oldu.
- Neyse ki uçarken her şeyi unutuyorum. - Demek hala uçuyorsun.
Hadi o zaman gidelim. Birazcık unuturuz.
- Sizinle konuşabilir miyim? - Bayan Bercours. General Von Beckmann.
Küçük Simon telefon etti. Bana ulaştığından beri sizi bulmaya çalışıyor.
Münih'e yakın bir yerde, kırsal bir alanda tek başına.
- Ailesini tutuklamışlar. - Nasıl?
Bir kasabada yemek yiyorlarmış. Büyükanne yemek duasına başlamış.
- Olamaz. - Ufaklık tuvalete gitmiş.
Döndüğünde ailesinin tutuklandığını görmüş. Üzerinde biraz para varmış.
Hemen telefona sarılmış. Şimdi sizi bekliyor.
Bekleyin biraz. Onu hiç tanımıyorum ki.
Benim bir şeyim değil. Almanya'ya ebelemece oynamaya gelmedim.
Ben Olimpiyat boks takımının antrenörüyüm ve yarın finallere çıkıyoruz.
Yarın. Orta sıklette Michelot Vobb ile dövüşecek.
Tüy sıklette Despot, Tiller'e karşı çıkacak. 2 finali belki 2 altın madalya.
Tam 4 yıldır bunu hayal ediyoruz. Los Angeles'tan beri.
4 yıl ter döktük, çalışıp çabaladık, umut ettik.
Trende benden imza isteyen bir çocuğu kurtarmak için
Münih'in 200 km. Kuzeyine gidemem artık ben. Bu kadarı da fazla.
Onu kaderine terk edemeyiz.
- Tam olarak neredeymiş? - Kinussen adında bir kasabada.
O çocuğu kaderine terk edemeyiz. Daha önce paraşütle atladınız mı?
- Hayır ama deneyebilirim. - Neler saçmalıyorsunuz siz?
Deneyebilirmiş. Bir bacağını kırması eksikti.
- Sizin final ne olacak? - Onu kaçırmayacağız. Hadi gel.
Kontak!
Çevir!
Joe! Joe!
Hadi, kasketimi getir ufaklık.
Anlat bakalım. Derdiniz neydi sizin?
- Neyimiz? - Derdiniz.
Avusturya'ya gidiyordunuz ya, nereden geçecektiniz?
Dağlardan. Strasbourg yakınlarından.
Ablam... Viyana'da evli olan... O bize bir araba gönderecekti.
Bir handa buluşmaya karar verdik, sınırın öte tarafındaydı.
Pekala, ablan seni burada bekliyor. Takımım beni burada bekliyor.
Ve biz burada, Almanya'nın ortasındayız.
- Senin Berlin'e dönmen şart. - Ya sen?
- Seni ne yapacağım? - Beni de olimpiyatlara götüreceksin.
Sen laftan anlamıyorsun galiba. Şu ana dek şanslıydın.
- Öyle mi dersin? - Beni aradın ve seni buldum.
Yarın finalim olmasına rağmen buradayım. Final ne demektir biliyor musun?
Avusturya'da seni bekleyen, iyi kalpli bir ablan var.
Seni götürüp, onu bulacağım ve çabucak Berlin'e döneceğim.
Hadi, atla bakalım.
- Ablam iyi kalpli değil. - Simon, sana göre ben nasılım?
- Nasıl? - Sana göre ben nasıl biriyim?
- Maceracı bir adamsın. - Peki, maceracı nasıl oluyor?
Dartanyan gibi, Zorro gibi.
Maceracı demek, sorunlar içinde bocalamak demekse eğer,
o zaman tamam, ben maceracıyım.
Çünkü bir yerde bir sorun varsa, ben asla direnemem, balıklama atlarım.
Ama problem şurada, maceracı bir adam asla baba olamaz.
- Bunu anlıyor musun? - Yetim olduğum için mi böyle söyledin?
Sana basitçe anlattım. Bir erkek, bir arkadaş olarak.
Bir dost olarak. Neden çocuk sahibi olmadığımı söyledim.
- Baylar, durun! - Sakin olun çocuklar!
Bir sürü Yahudi haine ev sahipliği yaptı siz!
Beyefendinin söylemek istediği, Alman polisinin formalı hırsızlar yakaladığı.
Bize ait formalar. Münih civarında.
Münih'te bulundu Yahudiler. Cebi horozu vardı üniformaları.
- Cavalier nerede olmak? - Bilmem, 5 dk. Önce buradaydı.
- Kibrit almaya gitti. - Lucien, telefon sana. Joe'dan!
Çocukla birlikte Münih'in 200 km kuzeyindeyim.
Naziler ensesinde, ona sınırı geçirtmeliyim.
Takımı sen idare ediyorsun, sakın endişeye kapılma.
Ne olursa olsun, yarın akşam döneceğim.
Bizimkiler iyi mi? Ya Raymond, aptallığından vazgeçiyor mu?
Aparkatını iyi çalışmasını söyle. Ciğere çalışmasını öğrensin.
Tiller, onun asıl zaafı böbreklerinde.
Alo? Lucien?
Münih'in 200 km. Kuzeyindeler, bölgenin hemen kuşatılmasını istiyorum.
Odanızın anahtarı. Valiziniz var mı?
Hayır, burada kalmıyoruz. Çok üzgünüm.
- Pekala, gidiyoruz. - Oda yok muymuş?
Hayır, oda yokmuş. Bak ne diyeceğim, yıldızların altında uyuyacağız.
Zig zag çizmeyi bırak. Dümdüz gitmeye çalış.
Hadi, debriyaja bas ufaklık. 2. vitese geç.
- Pek yetenekli değilsin, biliyor musun? - Bacaklarım o kadar uzun değil.
Pekala, yeter. Şimdi dümeni bana teslim et bakalım.
Baksana, bana uçak kullanmayı da öğretecek misin?
Ben yumruk atmayı çok severdim ama yemeyi sevmezdim.
Ayrıca kadınlar vardı, sigarayı da çok severdim.
Kısacası kariyerimi çöpe atmıştım.
Dinliyor musun? Yesene, aç değil misin?
- Joe, sence onlara ne yaparlar? - Bence önce sorguya alırlar.
Sonra da masum oldukları için serbest bırakırlar.
Sen Amerika'ya gitmiş miydin? Oyunları Los Angeles'ta gerçekleştirildi.
Ve bizim Michelot, 3. rauntta kazanacağından emin gibi başladı.
David Katsman da bir hata yapmamıştı ama.
Peki David Katsman'a ne oldu?
Onun ailesi cumartesi geceleri, şubattan sonra müzik yapıyordu.
Bizim hemen yanımızda. Keman satarlardı.
Bundan 6 yıl önce, bir gün SS'ler geldi.
Dükkandaki her şeyi kırdılar ve bir gürültü çıktı.
Müzik enstrümanlarının gürültüsü.
David, arkadaşım, ertesi gün okula hiç gelmedi.
- Onları bir daha hiç görmedik. - Belki seyahate çıkmışlardır.
Beyefendi, daha önce hiç ipek çarşafta yatmışlar mıydı acaba?
- Joe, sen de duydun mu? - Neyi?
Birileri var.
Neden gülüyorsun?
Kimse yok, artık yatabilirsin.
Sana bir tüyo vereceğim, korktuğun zaman güleceksin.
Karşındakiler, bu güldüğüne göre korkmuyordur, diyecek.
O zaman onlar biraz endişelenmeye başlayacak.
Ve sen... sen hiçbir şeyden korkmayacaksın.
Ama birileri var, bana inanmalısın.
Hadi. Yat artık, çok geç oldu.
Hey Simon! Hadi uyan artık. Vakit geldi.
Hadi hemen! Çalıştır şunu!
Hadi çabuk, hemen arkaya saklan. Paraşütün altına gir.
Kıpırdama! Uslu dur.
Belgeleriniz lütfen. Belgeleriniz lütfen!
- General Von Beckam mı? - Nein.
Ich bin bir arkadaş.
Ben... freund'uyum... General Von Beckmann'ın.
- Siz Fransız mısınız? - Fransız'ım. Yah. Yah.
- Bu nedir? - O bir ayı.
Bana karşı çok kibardı... şirindi... Onun adı şey...
- Beethoven. - Yanında çocuk olan bir Fransız arıyoruz.
Ayılı bir Fransız işimize yaramaz. Burada ne var?
Tamam, yeterince oynadık.
Simon, buraya gel.
Kafanı eğ! Kafanı eğ!
Direksiyona sen geç.
Gaza bas! Gaza bas!
Direksiyonu ver.
- Daha hızlı! - Olmuyor. Lanet olası araba.
- Artık çekmiyor. - Joe, şuraya bak.
- Yaşasın! - Harika!
- Bana söz vermiştin. - Ayıyla otostop yapamayız, kimse bizi almaz.
Ayrıca o ayı sabıkalı, artık işi bitti.
- Peki arabayı atmasaydık? - Arabayı atmasaydık mı?
Araba sabıkalı artık, yandı, işi bitti.
Arabayı unutmalısın. Çok canımı sıkıyorsun.
Dinle Simon. Ormanda ailesiyle çok daha mutlu olacak.
Onları asla bulamayacak, ailesini yani.
Evet, doğru. Belki de bulamayacak.
Başlangıçta biraz bocalayacak çünkü küçük yaşta yalnız kalmak pek kolay değil.
Öyle değil mi? Ama kafeste olmak... İşte o...
Sakın hayale kapılma, bizi yakalayacak olurlarsa onu elimizden alırlar.
- Ve sonra... - Neden? Beethoven bir Yahudi değil ki.
Evet. Evet gördük. Abensberg'e doğru.
Abensberg'e doğru gidiyorlar, onları kolaylıkla yakalarsınız.
Münih polisi, Herr General. Haberler iyi, arabanızı çalanlar yakalandı.
Bir Fransız ve bir de çocuk.
- Şimdi neredeler? - Baş komiserlikte bekliyorlar efendim.
- Peki ya arabam? - Onu da getirdiler.
Geliyorum. İkisi de tutuklanmış, gidiyorum.
- Lütfen sizinle geleyim. - Çok isterdim ama yalnız gitsem daha iyi olacak.
Matmazel Bercours arabadaki yerinizi alır mısınız?
Führer'den benim adıma özür dileyin.
Ve saat tam 7'de Genelkurmay toplantısı için
Berchtesgaden'de olacağımı söyleyin.
Görüşmek üzere.
Hadi dışarı!
General Von Beckmann gelecek, acele et.
- Günter, o da burada. - Şaka yapıyorsun.
Führer'i görmek istiyorum, savaş sırasında onun subayıydım.
Sabredin, komiser Frücke geliyor.
- Simon. - Büyükanne!
Bu senin büyükannen mi?
- Evet. - Sen ailenle kal, küçük çocuk. Bu taraftan.
Gidelim.
Elbette Generalim, arabanızı bu Fransız'a ödünç verdiyseniz her şey değişir.
Yine de tehlikeli iş yapmışsınız. Ona kefil olur musunuz?
Elbette. Elbette. Çok uysal ve hassas bir delikanlıdır.
Fransız olmasına rağmen, ona sonuna dek güvenirim.
Girin!
- Kıpırdamayın! Eller yukarı! Kelepçeler. - Kelepçeleri çıkart.
Her şeyi hallediyordum geri zekalı! Özgür kalıyordun.
- Evet ama Rosenblumlar hayır. - Onlara dokunma.
- Rosenblumlar başına bela olacak. - Hadi dışarı!
- Yere yatmalarını emret! - Yere yatın çabuk!
- Girin içeri! - İçeri girin, hadi!
- Hadi binin! - Yardım et!
- Neler oluyor? Bu ne rezalet! - Susun! Yeter artık!
O Fransız, Generali de rehin alıp kaçtı.
Bütün kenti alarma geçirin. Hemen peşlerine düşelim!
Bana uçak bulabilir misin, ancak öyle vaktinde yetişebilirim.
Sen deli misin? Berlin'e geri dönemezsin.
General çok haklı Bay Cavalier, bizimle gelmeniz gerekiyor.
Sınırın öte tarafında bizi bekleyenler var.
Unutmayın, bu akşam finallerim var. Kimse umursamasa da, benim için önemli.
- Sizi hapse atarlar. - Ve hücrenden stadyumu görebileceğini sanmıyorum.
İster Olimpiyat komitesinde ol, ister Fransız, çok ileri gittin Joe.
Bak rica ediyorum, onlarla birlikte Avusturya'ya git.
Peki tamam, kazandınız. Boksörlerim Berlin'de dövüşürken,
ben salak gibi Avusturya'ya gideceğim.
- İşte geldik, çabuk. - Hadi aşağı inin.
Doğruca güneye gidin. 1,5 saat yürüseniz Avusturya'ya ulaşırsınız.
- Teşekkür ederiz General. - Tanrı seni korusun oğlum.
- Kendine iyi bak. - Teşekkür ederiz, General.
Gabby'ye söyle, geçen gece için üzgünüm.
- Tamam. İyi şanslar Joe. - Ayrıca şeyi de söyle...
Neyse boş ver. Ona hiçbir şey söyleme.
Ben kendim söylerim. Hoşça kal, teşekkür ederiz.
- Onları atlattık. - Hayır, şuradalar.
Hadi, acele edin.
Hadi dışarı, hadi!
Hadi çabuk, hadi! Acele edin.
- İşte Avusturya! Bu tarafa! - Evet! Yaşasın!
Sola gidelim! Sınıra doğru ilerliyorlar! Onları yakalamalıyız!
- General Von Beckmann. - Führer sizi bekliyor komutanım.
İşte geldik!
- Neresi? - Şu tarafa!
- Avusturya! Sınıra kadar geldik! - Bu dikenli tellere iyi bakın dostlarım.
Diğer tarafta özgürlüğü bulacağız.
Biz mi? Toprak talebinde bulunmak mı?
Yani Avusturya'ya saldırma niyetiniz yok.
Führer Avusturya'nın manzarasını beğeniyor.
Ama Führer'in bir dileği var.
Almanya'nın Polonya'yı yerle bir etmesini istiyor.
Almanların Fransızları katletmesini istiyor.
Tabii ki olimpiyat oyunlarında.
Almanya'nın olimpiyat oyunlarındaki bütün madalyaları kazanmasını istiyor.
- General Von Beckmann, Führer'im! - Führer'im!
Berghof'a hoş geldiniz.
- Fraulein Bercours. - Biz tanışıyoruz.
İzin verir misiniz, şansölye?
Çevrede çocuk yok mu?
Çocukları da köpekler kadar severim.
- Adolf, üşüteceksin canım. - Bu, kız kardeşim Angela.
Tanıştığımıza sevindim.
Bayan Eva Braun telefon etti, yarın geliyormuş.
- Teşekkür ederim. Herkes içeri. - Eva Braun mu?
Evet! Eva Braun.
Hadi, herkes içeri. Acele edin, yoksa üşütüp hasta olacaksınız. Hadi içeri!
- Havlu alır mısınız? - Teşekkür ederim.
- Herr General. - Teşekkür ederim.
- Evet? - Şu anda, çoktan Avusturya'dalar.
- Adolf. - Evet?
Bak seni uyarıyorum. Eva denen o kadın gelirse, ben çeker giderim tamam mı?
Bana ültimatom veremezsin. Bu tavırların bana sökmez.
Hayatımı sana verdim. Bana biraz saygılı olabilirsin.
Ya ben buraya bir erkek getirseydim ne olacaktı?
Senin bir tek hakkın var, burada yaşayacak ve susacaksın.
- Geliyoruz. - Yaklaştık.
- İşte sizin han şurada. - Geldik!
- Sonunda geldik! Nihayet kurtulduk! - İşte orası.
- Islanacaksınız, acele edin. - Siz önden buyurun.
- Tanrıya şükür, kurtulduk! - Hadi, çok ıslandık.
Evet. Size telefon var Bayan Hitler.
Çok teşekkür ederim. Bir dakika bekleyin.
Arabamı hazırlayın, bu akşam Berghof'dan ayrılıyorum.
- 6 kişi var, hepsi müzisyen. - Kapayın çenenizi
Berghof'da beklendiklerini söylediler.
- Ben bir kontrol etmek istedim. - Evet, doğru. Biz de onları merak ediyorduk.
Bu akşam Führer'in şerefine çalacaklardı.
İşte geldiler
Ne seyahatti. Ne havaydı ama!
İyi akşamlar madam. Dilimizi biliyor musunuz?
- Radyonuz var mı? - Anlayamadım.
Madam. Bu evi asla unutmayacağız.
Biz Almanları kurtardınız çünkü öyle ya da böyle biz almanız değil mi?
Pekala, bu kadar yeter kesin. Radyonuz var mı, yok mu onu söyleyin.
Grubunuzda bir Fransız olduğunu bilmiyordum.
Israr etmek istemezdim ama bu gece boks finalleri olacaktı.
2 Fransız finalde olacak. Burada bir radyonuz olmalı.
Var. Kardeşimin çalışma ofisinde.
Kardeşinizin ofisinde mi? Hadi gidelim o zaman. Güzel bayan.
- Buraya onun sayesinde gelebildik. - Evet, bizim hayatımızı kurtardı.
Dostlarımızı içeri götürün de, kutlasınlar.
Az önce yanağımı okşadınız.
Başka bir erkeğin yanağımı okşamayacağını düşünüyordum.
- Öyle mi? Pekala gidelim mi? - Önden buyurun.
Burası çok güzelmiş. Nedir bu? Bavyera tarzı mı?
Avusturya tarzı. Kardeşim Avusturya'da doğdu, Bavyera'da değil.
Küçük bir kasabada doğdu. Braunau'da. Terasa çıkınca görülebiliyor.
Biz Fransızlar için, Avusturya, Almanya hiç fark etmiyor inanın.
Ama kardeşim de aynen böyle söylüyor.
Siz de yıldızlara inanır mısınız?
Geçen hafta, kardeşimin astrologu ile görüştüm.
- Kardeşinizin astrologu mu var? - Evet.
Bana yakında bir adamla tanışacağımı söyledi.
Bana Fransız demişti. Sadece şöyle söyledi:
40 yaşları civarında ve çok çapkın bir erkek olacakmış.
Aslında kardeşiniz ve siz çok iyisiniz.
Bir kere, cesursunuz, riske girebiliyorsunuz.
- Bütün almanlar bizimledir. - Hepsi değil.
İşte burası.
Onun çalışma odası.
- Adolf'a geldiğinizi haber vereyim. - Tabii.
Görüşmek üzere.
Ve Michelot, Vobb'u iplere yapıştırdı.
Bir sağ direk, ardından sol kroşe.
Hadi Michelot, ardı ardına çalış.
Bu gerçekten inanılmaz. Burada çok çetin bir maç izliyoruz.
Şimdi B ringine dönerek, diğer finale bir göz atıyoruz.
Fransız Jean Despot, Norveçli Tiller'le mücadele ediyor.
Bacaklarını çalıştır, bacaklarını. Hadi sallan, sallan.
Köşeye sıkışınca hemen gir, sol direk, sol direk.
Hadi onu iplere sıkıştır. Tamam işte böyle.
Bacaklar! Bacaklarını çalıştır.
Sağ, sol, sağ, sol. Sağını yapıştır, aptal yapıştırsana.
Tiller cevap vermek için aparkatlarını çıkarıyor.
Her 2 ringde de büyük mücadele var.
Michel! Despot! Michel! Despot!
Evet, Michel de kazandı, Despot da kazandı.
Doğrusu aklımızı başımızdan aldılar.
- Özür dilerim. Bitti. - Size iyi akşamlar dilerim.
Bu inanılmaz gece için, bütün boksörlere teşekkür ediyoruz.
Gerçekten harika bir geceydi.
Seni serseri!
Sen! Ne yapıyorsun orada?
- Ben mi? Hiç. - Kimsin sen?
Benimle gel. Hadi yürü! Yürü!
Çabuk! Acele et!
Al! Sana sandviç getirdim.
Saklan çabuk.
Sağa dön!
Bölük dur!
Nöbet değiş!
Hadi, onu soymama yardım et.
- Hadi, biraz acele et. - Baksana, Avusturya'da olduğumuza emin misin?
Günter yüzünden. Onun hatası. Ver şunu.
Bu arada Günter o 40'lı yaşlarda, çekici biri ve Fransız değil.
Ich lieber dich. Bu seni seviyorum demekti.
Lieber değil, liebe. Nedenmiş?
Sen şu arabaya git. Torpido gözünde Günter'in kartviziti olacaktı.
Al ve bana getir. Simon!
Bak ne diyeceğim, sen de bir maceracısın.
Avrupa'daki bütün o küçük ülkeler, haritadan silinmelidir.
Hepsini yerle bir edeceğiz. Teşekkür ederim.
Bir an önce harekete geçilmeli.
Alman ırkının yaşam alanını genişleteceğim ve onu köklerine götüreceğim.
Harekete geçiyoruz.
Bir tek sorum var baylar: Nasıl ve ne zaman?
Ve ne uğruna?
Bu amaçla gereken neyse o yapılacaktır sevgili Alman askerleri.
Alman ırkı Avrupa'nın dört bir yanına yayılacaktır.
- Basmadık toprak parçası bırakmayacağız. - Rosenblumlar.
Ne olmuş onlara? Hayır, Rosenblumlar da burada mı?
Evet. Bize yanlış yolu tarif etmişsin. Şimdi onları buradan çıkarmalıyız.
İnsanoğlu kendine yetecek alanı elde etmeye mecburdur.
3 tane küçük soğan ve votkanın içinde dinlendirilmiş kuru üzüm,
- 6 damla portakal suyu. - Bayanlar ve baylar!
- Herr Führer! - Ne?
- İyi akşamlar dilerim. - Adolf!
- Hayır baba. - Tutun beni.
Buraya Führer'ini çok seven sevgili halkımı selamlamak için geldim.
- Neyi var? Neler oluyor? - Heyecandan olmalı. Führer'le tanıştı.
Müzik lütfen! Sevgili dostlarım, hadi benimle gelin.
Ama neden müzik? Neden?
Hepimiz buraya Führer efendimizi saygıyla selamlamak için geldik efendim.
- Şimdi ne yapacağız, söyleyin. - Bir şeyler çalmamız gerek.
- Ben de bilmiyorum. - Müzik, lütfen.
General Von Beckmann mı?
Sizi seviyorum.
Bu akşam birlikte kaçalım. Tanrım!
Ben seni tanıyorum, duyuyor musun? Rosenblumları da.
Rosenblumlar için bir planım var.
- Hitler'in arabasıyla kaçacağız. - Ne güzel bir fikir.
Bu arada sen de, kız kardeşini arabana alacaksın.
- Ne kız kardeşi? - Adolf'unki canım.
- O kadın sana deli oluyor. - Neler saçmalıyorsun?
Çok da çekici. Gabby kadar iyi değil ama şirin.
- Ne demek bu şimdi? - Herr General!
- Evet?
Geliyorum.
En iyisi kısık sesle konuşmak. Neden bu kadar zaman beklediniz?
- Ama... çünkü... - Adolf yüzünden değil mi?
Bana yaklaşmak isteyen erkeklerden nefret eder.
Bunu bulduğumda gerçekten şaşırdım. Kalbim durmak üzereydi.
- Sizi seviyorum. - Ben de sizi seviyorum.
- Çok mutlu oldum. - Söyler misiniz Angela...
- Bir arabanız var mı? - Adolf'un arabası beni bekliyor.
- Onu alabiliriz. - Biz benimkini alalım.
- Neden? - Zaten kız kardeşini alıyorum...
Bir de arabasını götürmemeliyim.
Güzel bir müzik. Nedir bu?
Beni takip edin!
Çabuk! Çabuk! Hadi, hadi yürüyün!
Tam 1 saattir yoldayız, bu ne biçim iş böyle?
- Şimdi ne olacak? - Böyle rezalet görmedim ben.
- Evet, şu adamı takip edelim. - Tamam, hadi gidelim bakalım.
- Ama bu Hitler'in arabası. - Evet, kesinlikle bu Adolf'un arabası.
- Hadi, bununla gideceğiz. - Nasıl yani?
"Mutlu Dul" şarkısı lütfen. Führer onu çok sever.
Şu giden benim arabam değil mi?
- Bölükler! - Buyurun Führer'im?
- Arabamı almaya cüret eden kim? - Kız kardeşiniz.
O aldı efendim. Bir valiz alıp, Berghof'u terk etti.
Berghof'u terk etmek mi? Ona bunu yasaklıyorum.
Çıkar şunu evlat. Buyurun Bay Rosenblum.
Şunu kafanıza takın. Diğerleri saklanın.
Führer geliyor!
Dikkat! Bölük selam dur!
Führer geliyor!
Dikkat! Bölük selam dur!
Angela! Angela! Sana emrediyorum...
Adolf! Bak benim! Yoksa beni tanıyamadın mı Adolf?
Üsteğmen Rosenblum!
- Evet. O benim işte. - Durdurun arabayı! Duymadınız mı?
Bu bir emirdir!
Hızlı! Daha hızlı! Daha hızlı!
Rosenblum! Seni geri zekalı herif!
Avusturya! Bakın sınıra geldik!
Gidiyor muyuz? Herkes hazır mı?
Asker! Esas duruşa geç!
- Hadi gazla! Hepsi yeniden başlıyor. - Sıkı tutunun.
Hitler! O kaçtı! Avusturya'ya gitti!
Joe! Şuraya bak.
Beethoven!